Sacred 2: Fallen Angel

Sacred 2: Fallen Angel is een port van de gelijknamige game op de PC een zestal maanden geleden. We moeten hierbij al meteen zeggen dat de game zich beter weet te ontplooien op de Xbox 360 dan op de eerstgenoemde platform. Waarom? Dat lees je in de onderstaande recensie!

Hack ’n Slash Role Playing game is eigenlijk het definitieve genre van deze Sacred 2: Fallen Angel. Het was een genre dat vooral voor de PC werd ontwikkeld. Toch zijn er bepaalde ontwikkelaars die de consoles proberen aan te doen, zoals ze gedacht hadden bij Ascaron Entertainment. Ik had het hierboven over een port, toch voelt de game helemaal niet zo aan. De interface is namelijk sterk verbetert net als het grafische aspect. Toch moet je niet verwachten dat de gehele game veranderd is. Iedereen die weet hoe Diablo speelt, kan dan ook meteen aan de slag met deze titel. Je speelt een typische vechter of magier waarbij je in het middeleeuws fantasieland Ancaria leeft.

In Ancaria kan je ofwel de held spelen (light campagne) of de slechterik (dark campagne). Dit is al een leuk aspect aangezien je nogal vrijheid hebt. Uiteraard ga je steeds een hoop aan monsters moeten verslagen, hun lijken plunderen en levelen. In de game moet je verscheidene queestes voltooien net als randactiviteiten beleven.

Uiteraard het meeste van je tijd opgeslurpt worden door het ronddolen op de enorm grote spelwereld. Dit komt omdat vele queestes ver van elkaar liggen en het teleportatiesysteem is maar beperkt. Al dit ronddolen heeft wel een echt ‘avontuurlijk’ gevoel, waarbij je gewoon uren kan blijven doorspelen. Tuurlijk zijn er wat queestes dien nogal snel uitgevonden blijken te zijn, maar in welke RPG is dat niet natuurlijk?

Het spelen begint wanneer je uit zes type karakters kan kiezen gaande van een guardian warrior (ziet er indrukwekkend uit btw) tot een magier. Uiteraard krijgen we de basis statistieken en vaardigheden te zien die je net zoals in elke RPG kan weten te doen upgraden. Je kan punten uitdelen aan attributen zoals kracht en charisma dus dat werkt allemaal zeer vlot en logisch. Elke karakter heeft daarnaast ook wat speciale vaardigheden zoals de Will-O-Wisp dat een heleboel vijanden in brand kan steken terwijl je vrienden hiermee geheeld worden. Leuk!

De controls zijn overigs zeer goed overgebracht naar de console, en voelt daarbij ook meteen beter aan de keyboard-muis opzet. De multiplayer lijkt ook verbetert te zijn waarbij er een drop in/out techniek wordt gehanteerd. Dit aspect maakt de game eigenlijk nog verslavender.

Is er dan niets fout aan de game? Jawel hoor. Als eerste is het duidelijk dat deze game grafisch zeker niet top is en je gewoon meteen voelt dat het hier om een RPG titel gaat. Sommigen hebben daar geen problemen mee, anderen dan weer wel. Daarnaast is het ook zo dat de game echt niets nieuws onder de zon weet te brengen. Ik denk eerder aan den Diablo kloon dan aan iets anders.

De achtergrondmuziek in de game bevat enkele unieke songs dat best wel aangenaam is. Deze is samengesteld door de band Blind Guardian (DE). Daarnaast zijn de voice-overs zeer goed en vooral grappig omdat ze niet serieus worden genomen.

Conclusie:
Sacred 2: Fallen Angel is niet de beste hack ’n slash RPG van dit tijdperk, maar het doet toch enorm goed zijn best om dat te worden. Het aantal uren aan gameplay is enorm, waarbij je dan nog eens de heel aangename multiplayer hebt. Verder hebben we qua controls niets dan lof, net als het audiovisuele afhankelijk van persoon tot persoon. Zeker de moeite waard als je echt niets deze zomer te doen hebt en toch nog eens in een fantasiewereld wil terechtkomen.