Tekken 7 review

Written by Gamercc on . Posted in Xbox One

Voor een keer laten we de nostalgische gevoelens de vrije loop en verklaren we hier in de inleiding meteen onze liefde voor Tekken. Van de allereerste titel die we als snotneuzen verorberden lang na slaaptijd, tot Tekken Tag Tournament die we met vrienden in een bestofte kelder tackelden, om dan met de laatste paar stuks te eindigen die we op menig game night naar boven haalden. Het leukste aan al die potjes? Het feit dat je met jaren ervaring op de titel nog steeds het onderspit kunt delven tegen een nieuwkomer die met puur geluk de juiste knoppen wist in te drukken. Rancuneuze gevoelens leverde dat nooit op, want dat is simpelweg hoe Tekken is: hersenloos op elkaars muil rammen, en dat willen we op geen enkele manier veranderd zien. En hoewel Tekken 7 met genoeg vernieuwing uitpakt, is de kernboodschap hoegenaamd niet veranderd.

Injustice 2 review

Written by Gamercc on . Posted in Xbox One

Als volleerde fighting game-aficionados en DC-fanboys kregen we vijf jaar geleden natte dromen bij de aankondiging van Injustice: Gods Among Us. Als Batman de Kryptoniaanse hersenen proberen inslaan van Superman en met Flash tientallen slagen per seconde uitdelen aan de Joker, op papier leek het een match made in heaven. Niet enkel op papier, want de eigenlijke game was best wel te pruimen. Lang niet alles was geslaagd – zo was het ‘wat als’-verhaal in de campaign ietwat ondermaats – maar na er ettelijke uren op gesleten te hebben bleven we met een uiterst fijne nasmaak achter. Injustice 2 probeert diezelfde smaak opnieuw te pakken te krijgen, maar trekt deze keer voluit de kaart van het hoofdgerecht. Het eindresultaat? Een driegangenmenu waar je je duimen en vingers bij aflekt.

Prey review

Written by Gamercc on . Posted in Xbox One

Vernieuwend blijven in het horror-genre is hoogstwaarschijnlijk de moeilijkste taak in de videogamewereld. Vrijwel iedere vijand is wel al een keer getackled, de meeste horrortitels moeten het hebben van jump-scares, en de titels die innoverend zijn ogen meestal niet goed, en de fraaie games zijn dan weer niet interessant genoeg. Toch duiken er af en toe durfallen op zoals Prey die – zelfs met een al tachtig keer geziene setting – hun unieke gameplay op je afvuren en je zo op het puntje van je stoel te laten zitten. Toegegeven, toen we ‘verlaten ruimteschip’ hoorden lagen de gelijkenissen met Dead Space al op onze tong, maar na er tig uren in geïnvesteerd te hebben kunnen we besluiten dat Prey z’n mannetje wel kan staan in het genre.

Syberia 3 review

Written by Gamercc on . Posted in Xbox One

Je moet al ettelijke jaren op je game-meter hebben staan om van het bestaan van de Syberia-reeks af te weten. Zo is het al dertien jaar geleden dat we met Syberia 2 in de weer mochten gaan en de point-&-click-capriolen van protagoniste Kate Walker beleefden. Een hobbelig parcours en een wachttijd van Duke Nukem Forever-esque proporties later en het derde deel in de reeks is een feit. Dat de game er meteen goed invliegt blijkt al snel in de eerste vijf minuten, al wordt het ook al vrij snel pijnlijk duidelijk dat videogames eerder rijpen als bananen dan goede wijn. Te lang laten liggen en je wilt ze niet echt meer aanraken.