Far Cry 5 review

Written by Gamercc on . Posted in Xbox One

Toen Far Cry 3 hier enkele jaren geleden als game van het jaar werd gelauwerd hadden we niet verwacht dat Ubisoft op diezelfde lauweren bleef rusten. Integendeel. De Far Cry-franchise begon na dat succesverhaal Fifa- en Call of Duty-esque proporties aan te nemen, maar slechts in die mate dat ieder succes z'n voorganger steeds kon evenaren, of toch op z'n minst innovatief kon overtuigen. Zo staken we eerst het fan-tas-tisch hallucinerende Far Cry 3: Blood Dragon tussen de kiezen, om daarna naar Nepal te vliegen om met Far Cry 4 een heerlijke nieuwe setting te verorberen. Erna ging de game terug naar de roots met Far Cry Primal - een echte redactiefavoriet - om nu dan eindelijk uit te komen bij de volgende logische titel: Far Cry 5.

Far Cry 5 neemt ons mee naar het Amerikaanse vasteland, temidden van de national forests en de flora en fauna die je er kan vinden. Met torenhoge bergen, ondiepe moerassen en kronkelende rivieren biedt de game je genoeg diversiteit om een lust voor het oog te zijn - al zorgt daar ook vooral de technische rekenkracht voor. Deze pittoreske setting fungeert als decor voor een iets minder pittoresk verhaal, namelijk dat van de ultrareligieuze sektes die in het Amerikaanse binnenland furore maken. Spilfiguur in dat alles is Joseph Seed, ofte The Father. De charismatische leider palmde met z'n sermoenen bol van het geweld en brainwashing een lokaal gehuchtje in en - mede door wat handig gebruik van een hallucinerend goedje genaamd Bliss - slaagde er zo in heel wat zieltjes te rekruteren voor een enkeltje naar het hiernamaals. De protagonist in dat verhaal ben jij, een politierekruut die op pad was gestuurd om diezelfde Joseph achter de tralies te krijgen. Het zal je dan ook niet verbazen dat dat niet zonder slag of stoot gebeurd en je zo al snel in een klassiek Ubisoft-scenario verwikkeld raakt waarbij je regio na regio moet zien te bevrijden om zo tot de hoofdvogel te komen.

Elk van die regio's wordt gecontroleerd door een van Josephs's luitenanten, toevallig ook leden van z'n (al dan niet nieuwe) familie. Door furore te maken in elk van de regio's raak je steeds een stapje dichter bij de eliminatie van die luitenanten, wat je dan weer dichter brengt bij de conclusie van het verhaal. Het lijkt misschien makkelijk, maar elke regio staat bol van de missies, verzamelobjecten en speciale doelwitten waardoor het even zal duren vooraleer je ook maar in het vizier komt te staan van zo'n luitenant. Gelukkig sta je er deze keer niet alleen voor, want Far Cry 5 introduceert een handig rooster-systeem waarbij je niet alleen bevrijde verzetsleden kunt rekruteren om mee met je te vechten, maar ook specialisten die elk over een eigen vaardigheid beschikken. Zo kan je oude bekende Hurk meevragen om voor je te strijden, samen met z'n bazooka, of kan je een beroep doen op de stillere Jess die met haar pijlen vijanden geruisloos kan omleggen. Of wat dacht je van Boomer, een trouwe viervoeter die vijanden voor je markeert of Peaches, een - what's in a name - gigantische grizzlybeer die met gemak je vijanden platwalst? Om elk van hen vrij te spelen dien je een speciale missie te voltooien om ze te overtuigen jou te helpen. AI-gewijs durven ze al eens in de weg lopen of laten ze een alarm afgaan in een buitenpost terwijl je het geruisloos probeerde veroveren, maar ze zijn veelal meer een enorm voordeel dan een nadeel.

Zoals gezegd ziet Far Cry 5 er adembenemend uit. Zelf legden we geregeld de controller eens neer om te zien in wat voor een magnifieke omgeving we ronddartelden. Dat gecombineerd met de fraaie audio lieten ons vaak echt geloven als we waren aan het rondwandelen in een of ander bos, op zoek naar een eland om wat extra vaardigheden te scoren. De nadruk ligt - jammer genoeg - minder op jacht, maar wel op het voltooien van een aantal verschillende skills gezien dat vaardigheidspunten oplevert. Het elimineren van een vijand op een bepaalde manier of het vangen van een bepaalde vis is dan ook iets waar we normaal gezien geen aandacht aan zouden besteden, maar omdat er punten (en dus ook perks) aan zijn verbonden gingen we vaak uit onze weg om dat te voltooien. Dat vissen blijkt trouwens nog een vrij leuk tijdverdrijf en biedt een leuk alternatief voor het moorden dat de helft van de tijd je scherm siert. Zoals elke Far Cry is er ook in deze genoeg plek voor humor, of wat dacht je dan van de missie waarbij je een sleutel moet zoeken in enkele hondendrollen?

Eveneens beter uitgewerkt dan z'n voorgangers blijkt het multiplayerluik van de titel. Niet alleen kan je de hele game in coop afwerken - aanrader! - ook breidt de Far Cry Arcade de levensduur van de game enorm uit. In die Arcade kan je niet alleen (solo of met een partner) maps en scenario's van andere gamers voltooien, je kan er ook klassieke modi afwerken zoals Team Deathmatch. Er zijn geweldige maps die door Ubisoft zelf zijn gemaakt (Shovel Dodgers bijvoorbeeld: twee teams die over een gigantische kloof schoppen naar elkaars muil proberen werpen), maar er zijn nu al tig maps die door andere spelers zijn gemaakt en die van een torenhoog niveau zijn. Zo zagen we al een heuse cinema passeren waarbij je elkaar in de wandelgangen moet zien om te leggen, of een deathmatch in een kinderkamer - en jij bent ter grootte van een stuk speelgoed.

Conclusie
Far Cry 5 scoort op ieder aspect enorm hoge punten, of het nu puur over techniciteit, visuals, het verhaal of de multiplayer gaat. De setting hebben we al eerder gezien - zelfs in een Far Cry-setting - maar past hier enorm goed en is heel fraai uitgewerkt. Het verhaal zit eveneens goed in elkaar, maar mist op enkele minieme momenten net dat beetje oomph om 'm echt lang in ons hoofd te blijven houden. Nee, dan liever het bodemloze vat vol plezier dat de multiplayer is, gezien de Far Cry-formule enorm goed blijkt te werken als je 'm combineert met wat creativiteit van verveelde gamers. Een absolute aanrader!

8.5