Watch Dogs 2 review

Written by Gamercc on . Posted in Xbox One

We leven in het digitale tijdperk. Onze levens worden veelal online geleefd, sociale media zijn niet meer weg te denken uit de dagdagelijkse realiteit en daarmee is de vraag over internetveiligheid een erg brandend item. Een thema waar Ubisoft een poos geleden Watch Dogs rond heeft gebouwd. Een erg aardige game waarin hacken centraal stond en erg innovatief bleek door het verstoren van bepaalde objecten tijdens missies en combat. Toch scoorde game op andere vlakken geen even grote onderscheiding, waardoor alles uit de kast werd gehaald voor deze Watch Dogs 2. En wat bleek? Die kast bleek vol aangename verrassingen te zitten.

Centraal in het verhaal staat protagonist Marcus Holloway. Marcus is een jonge hacker die je het best een digitale Robin Hood kunt noemen. Hij verdedigt de minder IT-minded mensen online en beschermt ze van schurken die met hun data aan de haal willen gaan. Niet per sé andere hackers, maar evenzeer bedrijven die met hun informatie een lucratieve deal kunnen sluiten. Een interessante opzet en - hoewel we er oorspronkelijk onze twijfels voor hadden - bleek het een erg leuke plot. Dat heeft dan weer vooral te maken met de fijne nevenpersonages, die elk over hun eigen abilities en persoonlijkheid beschikken. Dat laatste is wat deze Watch Dogs 2 zo anders maakt dan de eerste, want humor is veruit de belangrijkste factor binnen de dialogen van de titel.

De belangrijkste factor in de hele titel is echter wel de setting. San Francisco is deze keer het canvas waar je je hack- en bloedlust kunt botvieren, en de stad ziet er werkelijk fenomenaal uit. Niet alleen grafisch - want de game levert met z’n erg levendige kleuren uiterst fraaie beelden op - maar ook omdat de stad echt bruist van het leven. Elke hoek zie je wel een uniek tafereel, gaande van dronkaards die met elkaar op de vuist gaan, een koppeltje dat op een brug een selfie neemt, tot graffiti-kunstenaars die meesterwerkjes op bruggen kliederen. Het voelt aan als een stad die ook zonder jou kan functioneren, wat het thema van de titel - je bent eigenlijk niet meer dan een stukje data in dat digitale tijdperk - in kracht bijzet.

Gelukkig is de stad ook volgestouwd met digitaal spul waar je je mee kunt amuseren. Elektrische wagens bijvoorbeeld. Die kan je met een simpele druk op je smartphone doen crashen, iets waar je achtervolgers dus mee in de luren kunt leggen. Andere telefoons kan je dan weer een elektrische schok toedienen of je kunt via je smartphone een doelwit inschakelen waarna een lokale bende er wel mee afrekent. Hacken is omnipresent in de game en kan je na verloop van tijd ook upgraden. De leukste gadgets zijn veruit de auto op afstandsbesturing en een quadcopter. Deze blijken onmisbare gadgets om gebieden te verkennen, dingen te stelen of plaatsen hacken waar je zelf niet aankunt. Je smartphone is daardoor het belangrijkste gadget, ook gezien je daarmee missies kunt bepalen, auto’s kunt kopen of muziek - heerlijke soundtrack trouwens - kunt bepalen.

De missies zijn zelf erg divers en voelen nooit repetitief aan. De implementatie van multiplayer doorheen de single player is ook hier present en is beter uitgewerkt dan de eerste titel. Hacking Invasion is daardoor nog uitdagender geworden en nog spannender, al blijkt de grafische kracht een duik te nemen als je je op het multiplayerluik waagt. Onbedoeld lijkt de game daarmee ook een beetje ‘gehackt’ al zijn we er zeker van dat dit onbedoeld was. Een kleine smet op een quasi perfect blazoen, al lijkt dat met de nodige patches wel opgelost te worden.

Conclusie
Watch Dogs 2 is een grote verbetering ten opzichte van de eerste titel. Visueel gezien oogt de game veel mooier - met dank aan een prachtig kleurenpallet en een heerlijke digitale vertaling van San Francisco - en speelt hij ook veel beter. Rondlopen en -rijden is nog beter uitgevoerd, het hacken zelf voelt erg vertrouwd aan. Missies en het multiplayerluik zijn gevarieerd genoeg, al laat de game het soms afweten op het technische vlak. Een klein minpuntje, maar dat zien we maar al te graag door de digitale vingers.

8.5