Splatoon 2 review

Written by Gamercc on . Posted in Switch

De verf is nog maar net droog of we mogen ‘m al opnieuw overschilderen. Met Splatoon 2 pakt Nintendo uit met de opvolger van Splatoon, die nog maar net twee jaar oud is. Hierdoor lijkt de game voor de eigenaars van de eerste Splatoon op het eerste zicht misschien eerder als een uitgebreide DLC, maar dat is slechts schijn. Splatoon 2 heeft meer in z’n mars dan de eerste ooit had en ziet er op de Switch nog beter uit dan de allereerste. De opzet van de game is natuurlijk nog altijd hetzelfde. Met je inktvis-volkje dien je de map waarop je speelt zoveel mogelijk te schilderen in de kleur van je team. Dat levert dan weer de opzet voor een heel aantal leuke modi die naast heel veel inkt ook heel veel tijd van je gaan opslorpen. Maar dat is met een game als deze hoe dan ook geen probleem.

In Splatoon 2 worden de registers opengetrokken en luidt het kernwoord ‘variatie’. Dat is al meteen te merken bij het grote arsenaal waarover je beschikt. Naast de snelle inktbrush die snel over de grond kan gaan heb je ook een iets logge Slosher, een emmer die geschikt is als meleewapen maar waar je minder goed van ver vijanden mee kunt verschalken. De Dualies zijn dan weer twee handwapens die je tegelijkertijd kunt afvuren. Naast deze nieuwigheden (en veel meer andere wapens) heb je nu ook een Ink Armor die inkomende verf kan afblokken. Samen met de wapens beschik je ook over gear die naast een fraai uitzicht ook nog eens handige bonussen vrijspelen op het slagveld. Er zijn zo twintig verschillende abilities waar die gear over kan beschikken, gaande van het sneller herladen van je inkt tot het taggen van vijanden die je het meest recent heeft geraakt. Hierdoor kan je - samen met je gear en wapens - een eigen speelstijl creëeren waar je je goed bij voelt op het slagveld. Door matches te spelen verdien je currency waarmee je dan nog betere gear (en dus ook betere bonussen) kunt vrijspelen.

Dat Splatoon er nog beter uitziet dan z’n voorganger hebben we al even kort vermeld, maar nog wat extra aandacht kan zeker geen kwaad. De game speelt niet alleen veel soepeler dankzij de rekenkracht van de Switch tegenover de Wii U, hij ziet er simpelweg nog adembenemender uit. Van graffiti op de straten tot de diverse pakjes van je tegenstanders en eigen team, het spel is kleurrijker dan ooit. Zoals je wel kan verwachten ziet hij er het beste uit als de Switch gedockt staat, maar zelfs in de handheld-modus mag je een mooie game verwachten. De game heeft een single player-luik, maar dat blijkt erg mager ten opzichte van de leuke multiplayer. Na zo’n zes uur ben je doorheen alle missies, maar ook hier wordt het gevarieerde aspect van de titel doorgetrokken. Je zal diverse vijanden moeten verslaan en op tal van manieren creatief moeten omspringen met je verf. Ondertussen leer je alle wapens beter kennen en merk je wat de verschillende bonussen in hun mars hebben. Hierdoor is het een ietwat uitgebreide tutorial, eentje die je klaarstoomt voor het heerlijke multiplayerluik.

Hier heb je een enorm pallet aan modi, van bekenden tot heuse nieuwelingen. Spelers van de eerste Splatoon kennen natuurlijk Turf War, een modus waarbij je zoveel mogelijk territorium in jouw inkt moet bekladden. Degene die het meeste heeft na 3 minuten is gewonnen. Leuk om in te stappen, maar de objective-based modi zijn veruit de leukste. Zo heb je het King of the Hill-achtige Splat Zone, de payload-achtige Tower Control en Rainmaker (Capture the Flag van dienst). Hierbij is tactiek veruit het meest belangrijke element en moet je dus over een goed team beschikken om met de winst uit te pakken. Communicatie is bij zo’n goed team van levensbelang, maar laat net dat zijn waar Splatoon 2 minder goed op scoort. Op enkele simpele commando’s na kan je je team niet echt sturen, en ook de app die je op je smartphone kan downloaden werkt met mondjesmaat. Een ander minpunt is de matchmaking en vooral het feit dat je tussen matchen door niet van loadout kunt veranderen. Dat levert voor een steile daling qua tempo, gezien je - op wat babbelen met je teamgenoten na - simpelweg niets kunt doen.

Beter is dan ook de heerlijke co-op-modus Salmon Run, een Horde-geïnspireerde modus waarbij je waves van vijanden moet verschalken en ondertussen gouden eieren moet zoeken om in je mandje te steken. Elke wave door krijg je een willekeurig wapen toegewezen waardoor het een chaotisch spelverloop is gezien tactiek, communicatie en een beetje geluk hand in hand moeten gaan om het tot een goed einde te brengen. Een absolute aanrader, zeker als partygame.

Conclusie
Wie denkt dat Splatoon 2 een simpele upgrade van de eerste titel is, heeft het aan het geheel foute eind. De titel is op alle vlakken beter dan z’n voorganger en weet vooral op het visuele aspect nog beter te scoren. De betere Switch doet daar vooral z’n duit in het zakje bij, maar qua gameplay is het met een gevarieerd smorgasbord aan verschillende modi, wapens en upgrades een absolute aanrader. Een ideaal tijdverdrijf, zowel solo als met enkele mensen, maar dan hopen we wel dat die personen naast jou zitten, gezien de communicatie online toch net iets beter kon.

8.5