Syberia 3 review

Written by Gamercc on . Posted in Switch

Je moet al ettelijke jaren op je game-meter hebben staan om van het bestaan van de Syberia-reeks af te weten. Zo is het al dertien jaar geleden dat we met Syberia 2 in de weer mochten gaan en de point-&-click-capriolen van protagoniste Kate Walker beleefden. Een hobbelig parcours en een wachttijd van Duke Nukem Forever-esque proporties later en het derde deel in de reeks is een feit. Dat de game er meteen goed invliegt blijkt al snel in de eerste vijf minuten, al wordt het ook al vrij snel pijnlijk duidelijk dat videogames eerder rijpen als bananen dan goede wijn. Te lang laten liggen en je wilt ze niet echt meer aanraken.

Syberia 3 pikt de draad weer op waar het tweede luik in de serie ‘m achterliet. We zien de voormalige advocate wakker worden in een ziekenhuis, nadat ze gered werd door de nomadische Youkol en hun trouwe struisvogels. Het begin van een verhaal waar Walker achtervolgd wordt door enkele huurlingen en dat vooral trouw blijft aan het materiaal waar de reeks ooit op was gefundeerd. Ideaal dus voor de fans van de serie die ‘m indertijd gespeeld hebben, al blijkt dat laatste ook - helaas - uit heel wat andere factoren. Zo wordt er geregeld verwezen naar die tweede game en wordt er ook aangenomen dat je die gespeeld hebt. Een kleine samenvatting was geen overbodige luxe geweest, want dit zal heel wat nieuwkomers afschrikken. Voor zij die de game dus niet kennen is het een point-&-click-avontuur van de zuiverste soort. Doorheen tal van verschillende settings dien je bepaalde objecten aan te klikken, ze te gebruiken of verplaatsen om zo doorheen de levels en puzzels te spartelen.

De puzzels waren altijd de elementen die Syberia onderscheiden van hun concurrenten, maar het valt dus ook zwaar te zeggen dat Syberia 3 geregeld de bal misslaat wat betreft de moeilijkheidsgraad. Geen enkele keer werd het vuur ons aan de schenen gelegd, geen enkele keer hadden we echt het gevoel dat we onze hersencellen helemaal aan het werk moesten zetten om tot een oplossing te komen. Wat wel moeilijk bleek was het vinden van de juiste objecten, gezien de gigantische ruimtes weinig hints gaven voor de locatie van bruikbare voorwerpen, waardoor je de hele tijd vooral gefrustreerd rondloopt omdat je iets niet vindt om een veel te makkelijke puzzel tot een goed einde te brengen. Reken daar nog eens de lastige controls bij en je hebt al zeker een game die het vooral van nostalgische gevoelens moet hebben, dan eigenlijke speelbaarheid. Zo zijn de visuals erg ondermaats als je ze vergelijkt met games die tegenwoordig het licht zien en zijn de technische mankementen meer regel dan uitzondering. Zo hapert de audio geregeld en is de verfoeilijke lyp-syncing eerder een bron van hilariteit dan van spanning of immersie.

Conclusie
Syberia 3 is een game die vooral gespeeld dient te worden door fans van de serie en zelfs dan is het geen zekerheid dat die gamers de hele rit zullen uitzitten. De al te makkelijke puzzels en het gebrek aan goede visuals zijn daar vooral de boosdoeners, al dragen de ietwat moeilijke controls en veel te grote settings daar ook hun steentje aan bij. Is Syberia 3 in sé dan een slechte game? Nou, nee, maar als je kijkt naar het verleden van de game is deze game duidelijk de zwakste. En dat voelt zeker niet aan als het afscheid dat de franchise verdiend. Jammer!

5.5