Assassin's Creed: Origins review

Written by Gamercc on . Posted in PS4

Eindelijk keert Assassin's Creed na twee jaar terug met een splinternieuwe setting. Met deze gehypte ‘Origins’ hoopt elke fan op een game die je doorheen de hele verhaallijn aan het scherm kluistert. En weet je wat? Daar slaagt deze Origins wonderwel in. Op vrijwel ieder vlak lijkt de game beter te scoren dan z’n voorgangers en is hij simpelweg ook heel wat meer uitgediept. Ieder aspect van de voorbije titels is onder de loep genomen, uit elkaar gehaald, weer in elkaar gezet met een gepolijster eindresultaat tot gevolg. Maar hoe ziet zo’n perfecte Assassin’s Creed game er dan uit? We zetten alle feiten op een rijtje.

Origins keert deze keer terug naar z’n klaarblijkelijke roots, Egypte. Je speelt de game de hele tijd in de huid van Bayek, één van de laatste ‘Medjay’, beschermers van datzelfde oude Egypte. Nadat hij zijn dierbare zoon verliest, begint de jacht op de moordenaars. Deze moordenaars zijn uiteraard niet achter de hoek aan de toog terug te vinden, dus moet Bayek heel Egypte doorreizen om zijn missie te voltooien. Het levert een verhaal op waar je zo’n dertig uur zoet mee zult zijn (en minstens even veel uren in kunt investeren om alles erna te verzamelen). Een puik verhaal overigens, doorspekt van de Egyptische mythologie, heerlijke quests en interessante personages. Extra pluimen trouwens voor het heerlijke script en de ook wel fijne acteerprestaties van de cast. Dat laatste wordt vooral ondersteund door de visuals, want die zijn in het hele spel om van te likkebaarden. Het hemelse kenmerk van vrijheid wordt in deze Origins nog extra in de kijker gezet dankzij de prachtig vormgegeven wereld waarin je eindeloos kunt ronddwalen en kunt genieten van weer nieuwe ontdekkingen. De wereld is de grootste in een Assassin’s Creed-titel, en welke stad je ook in de zanderige woestenij van Origins ontdekt, het ziet en ademt altijd een eigen unieke sfeer uit.

Uiteraard hopen we ook op een resem nieuwigheden die deze release weer nét iets beter maken dan zijn voorganger. Bij uitstek is er bijvoorbeeld de skill-tree die onderverdeeld is in drie aftakkingen: de jager, de strijder en de ziener. Via dit systeem is het mogelijk om alle vaardigheden uit de oudere spellen te leren. ‘Toch terug naar het oude’ zien we je denken, maar het geeft je meer dan ooit de controle over hoe jij Bayek wil profileren als moordenaar. Ben je dus iemand die liever in stealth missies aanpakt, dan dos je je Bayek uit met perks waarmee hij extra stil loopt en waarmee hij de pijlen van z’n stille boog kan beïnvloeden. Liever luid geweld? Maak dan een meedogenloze tank van Bayek en bestorm je vijanden. Naarmate het spel vordert verdien je ook ervaringspunten die nodig zijn om bepaalde missies te voltooien. Alles zal dus niet altijd van een leien dakje gaan.

Qua gameplay zelf kan je uiteraard ook op een aantal nieuwigheden rekeken. Niet alleen beweegt Bayek heel wat soepeler dan een Ezio of Altaïr, vooral de combat is heel wat uitgebreider geworden. Door hitboxes te implementeren wordt er een aardig aspect in de game geïntroduceerd, gezien dit quasi ieder gevecht zal beïnvloeden. Ook leuk is de manier waarop dieren in deze Assasin’s Creed een rol gaan spelen. Een valk wordt Bayek’s rechterhand en roofdieren kunnen getemd worden om aan zijn zijde te vechten. Vooral bij missies waarin je forten wil bestormen en een ietwat rudimentaire tactiek wil uitstippelen kunnen deze van goudwaarde blijken. Ook het wapenarsenaal heeft, eindelijk, een ferme uitbreiding gekend. Ieder wapen heeft voor- en nadelen en wordt op een eigen manier gebruikt. Zo zorgen zware wapens voor meer schade, maar zijn ze ook trager. Het gebruik van deze wapens tijdens gevechten is ook veel tactischer. Het is steeds meer van belang om de juiste positie te kiezen, wat invloed heeft op hoeveel schade Bayek doet. Dat in tegenstelling tot eerdere spellen, waarbij aanvallen van tegenstanders vooral op het juiste moment geblokkeerd moesten worden. Qua wapens heb je nu ook gradaties qua zeldzaamheid (en dus ook qua sterkte), maar dat deze niet echt superzeldzaam zijn blijkt over de ruime hoeveelheid waarover we beschikten op het einde van de game.

Conclusie
Hoewel de game visueel gezien adembenemend is, vallen er toch hier en daar enkele bugs te ontdekken. Die bedekken we echter erg graag met de mantel der liefde, want de oude en beste elementen uit vorige Assassin's Creeds zijn deze keer aanwezig, gecombineerd met enkele nieuwe innovatieve elementen die hun effect niet hebben gemist. Daardoor blijkt het spel een uitstekende combinatie, en levert het het één van de beste games uit de serie op. Of durven we zelfs zeggen… De beste?

8.5