Steep review

Written by Gamercc on . Posted in PS4

Het is een vreemd gegeven: elk jaar verschijnen er wel een twintigtal racegames, zeker twee voetbaltitels en zeker één handbal-spel, maar snowboarders en skiërs? Die worden in de kou gelaten. De laatste keer dat er een echt goed sneeuwspel werd uitgebracht was SSX van een paar jaar geleden, daarvoor was het SSX3 van nog meer jaren geleden (het verfoeilijke Shaun White Snowboarding hebben we diep in de sneeuw begraven). Dat is jammer, zeker gezien Steep bewijst dat deze extreme sporten wel degelijk hun plaatsje in de gamewereld verdienen. En dat doet de game meteen goed: je kan in Steep zowel skiën, snowboarden, paragliden en rondzweven met je wingsuit. En dat blijkt een gouden zet.

Een verhaal is er niet echt in Steep, maar je hebt altijd wel eenzelfde opdracht: van de besneeuwde berg afgaan. Dat kan je doen in vier verschillende sporttakken, die elk op hun manier spelen en waarvan je elk een verschillende type soort opdracht voor moet doen. Allereerst heb je de usual suspects: snowboards en ski’s. Deze twee spelen op eenzelfde manier zoals je verwacht dat ze in het echt doen, waardoor je dus zowel in een rotvaart naar beneden kunt glijden, of van jump naar jump springen om extreme stunts te doen. Je wingsuit gebruik je dan weer om aan zo’n rotvaart langs de berg te vliegen, het paragliden (veruit het meest saaie in deze anders waanzinnig snelle titel) doet hetzelfde, maar dan net wat trager. Je merkt al snel welke sporttakken je het liefste doet (zelf hadden we het snowboarden en wingsuiten snel onder de knie), al zal je geregeld moeten veranderen om nieuwe bergtoppen vrij te spelen. Dat doe je namelijk door experience te verdienen, experience die van opdrachten van de verschillende sporttakken komt. Zo wordt je als het ware verplicht om te proeven van alle sporten, al mocht het paragliden dus gerust achterwege worden gelaten.

Naarmate je speelt, wordt je automatisch beter, maar het was leuk geweest mocht je in Steep zelf nog je personage kunnen configureren. We hebben het dan niet over het esthetische aspect, want daar blinkt de game wel in uit: je kan je personage uitdossen met tal van verschillende kleren en accessoires (zelf gingen we in een giraffenkostuum van de berg en vlogen we rond als een vliegende eekhoorn) maar je had nooit de optie om de soepelheid van je bord of bindingen aan te passen zodat je een speelstijl kon ontwikkelen op maat. Dat is jammer omdat je bij sommige opdrachten rancuneus kunt worden omdat je net een checkpoint mist omdat je niet goed genoeg kon draaien.

Al is dat slechts een kleine smet op het anders foutloze blazoen van Steep. Qua gameplay speelt de titel fenomenaal en erg natuurlijk. We stonden nog geen uur op ons board, of we konden al 1080’s en double backflips doen als een volleerde prof. Daarmee willen we niet zeggen dat de game te makkelijk is, integendeel. Tal van opdrachten blijken aartsmoeilijk, vooral de wingsuit-challenges waarbij je doorheen minuscule gaten moet vliegen in een rotswand. Hoewel de game zich afspeelt op tal van verschillende bergtoppen in de Alpen ziet het landschap er enorm gevarieerd uit. Zo glij je het ene moment langs verlaten kasteelruïnes, het andere moment door een feeëriek bos, dan weer langs een modern park vol halfpipes en slopes om dan weer langs ijzige gletsjers te rijden. Visueel gezien is het allemaal adembenemend mooi: zo zie je de sporen van je skistokken in de sneeuw een subtiel accent vormen als je aan het rondrijden bent. En dat voor een gigantische map, chapeau Ubisoft!

Een echt verhaal is er niet, maar de game probeert wel zijquests te implementeren in de game die als glijmiddel voor de challenges fungeren. Zo zijn er ‘bergverhalen’ waarbij je het ene moment op zoek moet gaan naar een zingende boom, het andere een reeks bloemen moet volgen om uit te komen bij een geitenstandbeeld, of waarbij je een recept voor Tartiflette moet vinden aan de hand van coördinaten. Elke bergtop heeft ook z’n eigen verhaal die aan de hand van een filmpje uit de doeken wordt gedaan. De bergtop zelf wordt voorzien van een stem en persoonlijkheid, al mocht dat gerust achterwege worden gelaten. Het niveau van die missies ligt niet bijster hoog, maar er zit steevast wat humor bij en zijn een aangename tempoverandering ten opzichte van de snelle challenges in de titel. De game heeft multiplayerfuncties, maar je moet niet verwachten dat je écht tegen elkaar kunt racen. Je kunt elkaars tijd verbreken bij de verschillende challenges, maar dat is het ook maar. Hier kon gerust meer mee worden gedaan.

Conclusie
Steep is veruit het leukste sneeuwspel dat de afgelopen jaren is uitgebracht. En dat zeggen we niet alleen omdat het zowat de enige is in z’n soort die we sinds 2012 hebben gespeeld. De game kan met z’n verschillende sporttakken menig sportfanaat overtuigen, al haalt het saaie paragliding zowat het tempo uit de titel. De gameplay zit echter fenomenaal in elkaar en ook visueel gezien is de titel - zelfs met een overtuigend wit kleurenpallet - prachtig vormgegeven. Lang niet alles is even goed uitgewerkt als de gameplay (het niveau van de bergverhalen ligt niet bijster hoog) maar de vele challenges die het beste vereisen van je kunnen laten je dat allemaal door de vingers zien.

8.0