Star Wars: Battlefront II review

Written by Gamercc on . Posted in PC

Star Wars blijft een speciaal plekje in het hart hebben van ondergetekende. In mijn jeugd gefascineerd door de ruimtegevechten van de originele trilogie, in mijn puberteit naar de cinema gaan om de tweede trilogie steeds gefascineerd gade te slaan. Maar toen kwam de grote leegte. Jaren geen nieuwe film om naar uit te kijken, en ook qua games bleven we (toegegeven, de Lego-versie was wel leuk maar kon mijn honger niet stillen) verdweesd achter. Met de komst van Disney kwam er gelukkig beterschap, en na een fantastische Battlefront-game, was een vervolg niet meer dan logisch. Maar weet Battlefront 2 ook deze keer de juiste snaren te raken of schiet ‘ie Stormtrooper-gewijs alles mis?

Iets dat Battlefront 2 van in het begin perfect weet over te brengen is de typische Star Wars-sfeer. De hele game ademt nagenoeg perfect de atmosfeer die je bij de franchise associeert en vuurt naast de usual suspect zowat alles op je af waar de serie bekend mee is geworden. De lichtzwaarden, de blasters, Battle Droids, Tie Fighters… Werkelijk alles passeert de revue en alleen al daarom is het voor de doorgewinterde Star Wars-aficionado een heerlijk tijdverdrijf. Maar de game zelf is ook helemaal niet slecht, en net zoals de meeste games tegenwoordig is ‘ie in twee luiken onderverdeeld. Als eerste heb je de campaign-modus. Niet bijster lang – op zo’n vier à zes uur zie je de credits al voorbij rollen – maar aardig genoeg om zeker eens uit te testen. Centraal in het verhaal staan de perikelen van de Imperial Special Forces commander Iden Versio, die heen en weer wordt geslingerd in de tijd tussen Return of the Jedi en The Force Awakens.

Het verhaal serveert je op puik acteerwerk en fan-tas-tische cutscenes, al zijn de missies meestal wat aan de magere kant en zijn ze niet meer dan een opvolging van niet-herkenbare locaties en objectives die je quasi meteen bent vergeten. Het maakt trouwens ook niet uit in welke mate je de zijmissies voltooit of hoe hard je je best doet, het lineaire aspect van de campaign zorgt ervoor dat je Iden steevast hetzelfde meemaakt. Een leuke extra zijn wel de starfighter missies, waarin je in een ruimteschip dogfights meemaakt terwijl je boven Star Destroyers vliegt. Moeilijk zijn ze niet – net zoals de rest van de campaign trouwens – maar het levert wel weer dat typische je-ne-sais-quoi-Star-Wars gevoel op waardoor je steeds meer in de game wordt gezogen.

Dat laatste is vooral het geval in het multiplayerluik. Ook hier kan je de game in vier verschillende klassen aanpakken (Assault, Heavy, Officer en Specialist) die elk over hun eigen perks beschikken – en dus ook elk op een andere manier de modi in kwestie kunnen beïnvloeden. Quasi elk aspect van de multiplayer is onder de loep genomen, want ook de manier waarop je helden (of schurken) kunt inroepen hangt deze keer af van hoe goed je presteert tijdens de match zelf. Het gebruik van zo’n Star Wars-personage is meestal een uitstekende hulp bij je missie, want deze zijn niet alleen belachelijk sterk ten opzichte van het kanonnenvlees, maar spelen ook erg makkelijk. Het hangt overigens ook af over welk personage je beschikt, want zo is een Yoda met z’n kleine gestalte wel erg moeilijk om te raken. Heerlijk om mee te spelen, minder om tegen te spelen.

Qua modi is er heel wat voorhanden om al dat lekkers op uit te testen. De eerste, Galactic Assault, is misschien wel de leukste, gezien deze veertig verschillende spelers tegen elkaar opzet en je allemaal tal van objectives moet zien te voltooien. Strike mode hangt daarmee samen, maar is iets tactischer aangezien je met acht tegen acht diezelfde objectives tot een goed einde moet brengen. In Starfighter Assault kan je dan weer de dogfights uit de campaign naspelen met zo’n 24 spelers, al komen deze nogal snel langdradig en zelfs saai over. Blast is dan weer een typische deathmatch-modus, terwijl Heroes Vs Villains (what’s in a name), vier helden en vier schurken tegen elkaar opzet. Dat laatste levert snelle matches op en bieden een ideaal moment om je held of schurk eens grondig te testen. Dat, gecombineerd met zo’n elf verschillende en unieke Star Wars-locaties en je hebt een multiplayer die – ondanks z’n microtransacties – erg goed in elkaar steekt.

Conclusie
Star Wars Battlefront II is voor de fans van de serie een absolute must-play. Nog nooit heeft een Star Wars-game er zo goed uitgezien of zo goed uitgevoeld, waardoor het zeker de moeite waard is om ‘m in huis te halen. Voor doorgewinterde gamers zelf heeft de game misschien niet genoeg body in huis. De single player ziet er fantastisch uit, maar is erg kort en weet ondanks z’n puike verhaal geen overtuigende indruk na te laten. De multiplayer is dan ook beter, gezien de verschillende modi en het ruime arsenaal aan verschillende helden en schurken voor uren spelplezier kunnen zorgen. Dat is natuurlijk als je naast het trage progressiesysteem kunt zien en het ietwat saaie karakter van enkele modi.

8.0