FIFA 18 review

Written by Gamercc on . Posted in PC

De FIFA-franchise doet ieder jaar z’n uiterste best om de doorgewinterde voetballiefhebber te overtuigen van z’n kunnen. Dat doet ze door niet louter uit te pakken met een update van de bestaande teams, maar wel door jaar op jaar een innovatieve feature of extra te lanceren om het allemaal wat nieuw te houden. Twee jaar geleden was dat de implementatie van vrouwenteams, vorig jaar zagen we een story mode de kop opsteken en dit jaar? Wel, dat ligt iets minder voor de hand.

Een overdreven duidelijke vernieuwing is er dit jaar niet echt op te merken, al betekent dat niet dat FIFA 18 een exacte kopie is van z’n voorganger, integendeel. De vorige titel werd duidelijk als basis gebruikt, maar Ultimate Team-gewijs heeft EA z’n paradepaardje op bepaalde posities gevoelig verbeterd, de teamgeest aangepast en hier en daar ingewisseld met een speler van een hogere waardering. Dat levert een nog meer gepolijste game op die vooral qua graphics naar een absoluut hoogtepunt wordt geschoten, maar ook eentje die een frisse wind blaast in quasi iedere game modi. Zo maakt Alex Hunter opnieuw z’n opwachting in de story mode, toepasselijk geheten Hunter Returns. Er wordt in FIFA 18 een vervolg gebreideld aan Alex’ verhaal en alles wordt uit de kast gehaald om je zoveel mogelijk in z’n wereld te betrekken. Mopjes maken met Ronaldo naast het veld, geïnterviewd worden door Rio Ferdinand of gescout worden door de grotere clubs… Het zorgt voor een extra dimensie in het verhaal, ware het niet dat het voelt alsof er bij momenten gewoon naar zit te kijken. Echte immersie is nooit aanwezig in Hunter Returns, of je moet al tevreden zijn met de (enkele) dialoog-opties die nooit echt een directe impact lijken te hebben op het verhaal.

Nee, dan zijn we liever lyrisch over het cosmetisch opkalefateren van de gehele game. Niet alleen is de algemene presentatie een van de mooiste die we al in een FIFA-titel hebben gezien, werkelijk alles ziet er een pak beter uit waardoor de gehele atmosfeer je nog meer in het spel trekt - en je dus nog langer op de digitale grasvelden te vinden zult zijn. Dat verhaalt zich in nog realistischere depicaties van de spelers zelf, niet alleen qua visuals, maar ook op de manier waarop ze hun goals vieren of naar de bal toe lopen. Dat is uiteraard enkel het geval bij de ietwat meer bekende spelers, maar daardoor is het enorm heerlijk om met een Messi of Silva over het veld te dartelen. Tempo is in FIFA nog altijd het belangrijkste sleutelwoord, iets dat de ontwikkelaar goed begrepen heeft gezien die er alles aan heeft gedaan om het spel zo soepel en vlot mogelijk te houden. Zo is er dit jaar de mogelijkheid om op dode spelmomenten zoals corners of herhalingen snelle wissels door te voeren aan de hand van een enkele knop. Dat breekt het spel nooit en zorgt voor een heel welgekomen toevoeging.

Gameplay-gewijs is er ook wat gesleuteld aan de machine, vooral met dat tempo indachtig. Zo lijkt het alsof het aanvallende team veel te overpowered is ten opzichte van de verdedigers, zelfs in die mate dat je makkelijker uit onmogelijke hoeken kunt scoren of zelfs van een behoorlijke afstand. Dat levert vaak scores op die je bijna niet meer op twee handen kunt tellen, iets dat de spelsensaties ten goede komt, maar dat wel een weerslag heeft op de spanning en vooral op defensieve ploegen à la Juventus. Lees wel dat het spel hier niet per sé makkelijker door wordt, het zal vooral een impact hebben op de dribbelende spelers die gefrustreerd worden omdat een tegenstander die van ver buiten de zestien op doel knalt die ballen er vaker in zal zien vliegen.

Ultimate Team is nog altijd de leukste modus om je tijd mee te verkwisten, en dat is ook de modus waar er duidelijk het meest aan veranderd is. Andere modi à la Profclubs (een persoonlijke favoriet) of de Career modus zien ook enkele aanpassingen doorgevoerd - respectievelijk een handig systeem om je gewonnen skill points makkelijker te distribueren als de implementatie om beter en spannender de transfermarkt op te gaan - maar bij Ultimate Team krijg je met de toevoeging van Squad Battles een extra modus waarbij de single player-spelers team kunnen bekampen die andere mensen over heel de wereld hebben samengesteld. Dat levert dan weer een hoop munten en pakketjes op, waardoor zelfs de spelers die niet graag tegen de AI spelen zeer waarschijnlijk enkele Battles zullen uitspelen. Het toevoegen van Icons zoals Maradona en Ronaldinho is een leuke extra, maar niet meer dan dat. Zulke spelers kosten al snel een paar miljoen, waardoor het grote publiek er nooit echt mee zal kunnen spelen of zelfs online zal tegenkomen.

Conclusie
FIFA 18 is misschien niet de meest innovatieve FIFA-game uit de stal, maar hij zal bij ons vooral bijblijven als de mooiste voetbalgame die we al ooit gespeeld hebben. Tempo is meer dan ooit het absolute sleutelwoord in FIFA, wat een absoluut pluspunt is met de implementatie van snelle wissels, maar dat ook een wrange nasmaak achterlaat als defensieve ploegen zich stukbijten op middelmatige aanvallen die maar al te makkelijk tot een doelpunt leiden. Gelukkig is alles - hier en daar met mondjesmaat, andere keren net iets gevoeliger - overal iets beter geworden, waardoor we weer kunnen spreken van een heerlijke voetbaltitel die we voor héél lang (althans tot volgend jaar) zullen blijven spelen.

8.5