Dishonored: Death of the Outsider review

Written by Gamercc on . Posted in PC

De laatste creatie van Arkane Studios, Death of the Outsider, is een uitbreiding van het hoofdstuk van Dishonored 2 – een spel dat veel weg heeft van de voorgangers maar toch blijft innoveren dankzij extra vaardigheden en trajecten. Een extra stukje content dus, maar met net iets meer body dan een standaard DLC, gezien je het verhaal gerust als stand-alone titel kunt spelen zonder daarbij ooit een van de twee Dishonored-titels gespeeld te hoeven hebben. Mocht dat niet het geval zijn ga je waarschijnlijk heel wat verwijzingen missen, maar de game is entertainend genoeg waardoor de absolute leken dat tijdens hun hele playthrough geen enkel moment zullen merken.

Met het hoofdpersonage, Billie Lurk, hebben ze alvast gescoord bij de fans door het kleurrijke verleden dat met dit personage gepaard gaat. Vooraleer ze zich ontpopte tot zeekapitein Maegan Foster, vervulde ze de rol van een dodelijke moordenares die verraad heeft gepleegd op Daud, haar mentor. Wanhopig is ze op zoek naar diens vergiffenis. Death of the Outsider equipeert Billie met vier verschillende vaardigheden die vernieuwend maar toch aangenaam vertrouwd aanvoelen. Displace, bijvoorbeeld, is een teleporteerkracht die je injecteert met de nodige adrenaline door jezelf in het lichaam van een persoon te transporteren en deze van binnenuit te laten ontploffen. Deze vaardigheid wordt nog aangevuld met skills die je in een mum van tijd meester van de stealth maken.

Een leuke toevoeging is het feit dat je ook een luisterend oor kunt bieden aan ratten. Geen specifieke meerwaarde aan het spel, tenzij je een toegewijde fan bent van het oplossen van raadsels die uitsluitend in helium bezaaide stemmen worden geleverd. Wat veel interessanter is, is de toevoeging van nieuwe kantmissies beschikbaar in de vorm van contracten. Deze voelen intrigerend genoeg zodat deze zijmissies niet aanvoelen als een kleine pit-stop onderweg in het grote verhaal. Helaas is het niet allemaal bloedgeur en maneschijn. Het Chaos systeem is er jammer genoeg uit gekegeld waardoor het ontwerp van het spel minder gericht is om missies op meerdere manieren te voltooien. Frustrerend zou je denken, maar dit neemt niet weg dat je nog steeds kan spelen zowel als geruisloze moordenaar als een gedrogeerde junkie met iets teveel granaten op zak. En dat is wat we allemaal willen, toch?

‘Death of the Outsider’ slaat de spijker op de kop in de sector aanvullende hoofdstukken op een eerdere game. Het verrijkt Dishonored 2 door het comfortabele en het bekende opnieuw op te voeren, maar komt met de nodige verrassingen en vernieuwingen op de proppen om de gedachte van herhaling geen kans te geven. Nu rijst enkel maar de vraag of Death of the Outsider een heerlijk dessertje was op het driegangenmenu dat Dishonored 2 bleek, of blijkt het een amuse-gueule op een derde verhaal in de franchise?

8.0