Tekken 7 review

Written by Gamercc on . Posted in PC

Voor een keer laten we de nostalgische gevoelens de vrije loop en verklaren we hier in de inleiding meteen onze liefde voor Tekken. Van de allereerste titel die we als snotneuzen verorberden lang na slaaptijd, tot Tekken Tag Tournament die we met vrienden in een bestofte kelder tackelden, om dan met de laatste paar stuks te eindigen die we op menig game night naar boven haalden. Het leukste aan al die potjes? Het feit dat je met jaren ervaring op de titel nog steeds het onderspit kunt delven tegen een nieuwkomer die met puur geluk de juiste knoppen wist in te drukken. Rancuneuze gevoelens leverde dat nooit op, want dat is simpelweg hoe Tekken is: hersenloos op elkaars muil rammen, en dat willen we op geen enkele manier veranderd zien. En hoewel Tekken 7 met genoeg vernieuwing uitpakt, is de kernboodschap hoegenaamd niet veranderd.

Wie een van de eerste delen van de franchise naast deze laatste nieuwe legt ziet waarschijnlijk wel een enorm verschil, maar in sé is de game weinig aangepast. De gevechten vinden nog steeds plaats in een driedimensionale arena waarin je met allerhande exotische gevechtsstijlen je tegenstander moet zien te verschalken. De nadruk ligt hier op close combat, dus projectielen afvuren - iets dat je in concurrerende titels wel eens nadrukkelijk ziet opduiken - is hier meer uitzondering dan regel. Zoals je wel kon verwachten kan je je foefjes in tal van verschillende modi uitvoeren, met de Mishima Saga als volleerde verhaalmodus. In die campagne staat de Mishima-clan in de hoofdrol, met Heihachi, Kazuya en Jin die elkaar keer na keer verraden, elkaar in vulkanen gooien en miljardenbedrijven de grond in timmeren - soms letterlijk. Het verhaal zelf is niet het beste dat we al ooit in een Tekken gezien hebben, en zeker het feit dat er al te veel nadruk ligt op dat select clubje en minder op de overige deelnemers van het King of the Iron Fist tournament, zorgt ervoor dat we nooit echt helemaal overtuigd waren van de modus. Vooral de humor die er bij momenten te vingerdik op ligt, bleek hier en daar te droog om echt grappig te zijn. De visuals die gepaard gaan met de cutscenes in het verhaal zijn eveneens niet om naar huis over te schrijven, want die zien eruit alsof het spel voor een vorige generatie games was bedoeld. Gelukkig wel één pluspunt aan het verhaal: het duurt maar 3 uur dus je kan er snel door.

Waar we gelukkig wel veel tijd in wilden spenderen is het aanpassen en uitdossen van alle personages. Tekken 7 staat bol van de customization opties en die zijn van een heel ander niveau dan gelijkaardige games die ook zulke aanpassingen aanbieden. Zo kan je niet louter beslissen over de verschillende kledingstukken, maar ook de auras rondom je aanvallen en personage, hun portret en het kader rondom je hud. Extra content speel je vrij door matchen te spelen in zowat alle modi die er zijn. Hoewel we niet bepaald tevreden waren over de graphics of visuals in het eigenlijke verhaal zijn die doorheen de gevechten gelukkig wel van eenzelfde niveau als de rest van de game. Dat komt voornamelijk naar voren uit het fraaie character design. De nieuwe personages zien er fenomenaal uit, maar ook de oude rotten voelen - door hier en daar kleine cosmetische aanpassingen door te voeren - fantastisch nieuw aan. Zo heeft Hwoarang een ooglapje en King een cape. Kleine vernieuwingen, maar het past perfect binnen het kader dat Tekken 7 aanlevert.

Ook aan de gameplay zelf is gesleuteld om het voor leken en getrainde Tekken-aficionados even leuk te maken. Dat zorgde er wel voor dat er hier en daar toegevingen moesten gebeuren, zo is de sidestep minder effectief dan vorige edities en ligt ook het tempo iets lager. Dat levert geen saaie potjes op, integendeel: de matchen voelen tactischer aan dan ooit en daar hebben de minder krachtige combo's ook mee te maken. Natuurlijk hebben de spelers die 10 à 15-delige combo's uit hun mouw schudden sowieso nog de bovenhand, het laat hun uitdagers echter nog de kans om terug te komen van een zeker verlies. Audiogewijs laat Tekken ons ook deze keer niet in de steek, gezien de pompende beats ervoor zorgen dat je nog dieper in iedere match kunt wegzinken. Leuk hierbij is dat Tekken 7 ook de soundtracks van eerdere titels in de game implementeert, wat het nostalgische gevoel nog wat extra de hoogte in stuurt. Uiteraard is er een online multiplayerluik aanwezig, maar voorlopig vonden we slechts na lang wachten geschikte matches. Van zodra je in een goede lobby zit, lijkt dat probleem wel verholpen, al hopen we wel dat dit na verloop van tijd opgelost zal worden.

Conclusie
Tekken 7 zal voor velen eenzelfde impact hebben als toen wij de eerste titel in de franchise in onze console propten tig jaren geleden. De game zit tjokvol content, zowel qua aantal modi, personages, vechtstijlen en customization opties en visueel gezien is de game nagenoeg perfect - enkel in de verhaalmodus laten de cutscenes te wensen over. Dat gecombineerd met een vechtsysteem dat tot in de puntje is geperfectioneerd en je hebt de beste Tekken die we al in jaren hebben gespeeld.

8.5