Prey review

Written by Gamercc on . Posted in PC

Vernieuwend blijven in het horror-genre is hoogstwaarschijnlijk de moeilijkste taak in de videogamewereld. Vrijwel iedere vijand is wel al een keer getackled, de meeste horrortitels moeten het hebben van jump-scares, en de titels die innoverend zijn ogen meestal niet goed, en de fraaie games zijn dan weer niet interessant genoeg. Toch duiken er af en toe durfallen op zoals Prey die – zelfs met een al tachtig keer geziene setting – hun unieke gameplay op je afvuren en je zo op het puntje van je stoel te laten zitten. Toegegeven, toen we ‘verlaten ruimteschip’ hoorden lagen de gelijkenissen met Dead Space al op onze tong, maar na er tig uren in geïnvesteerd te hebben kunnen we besluiten dat Prey z’n mannetje wel kan staan in het genre.

Prey stuurt ons in de huid van dokter Morgan Yu naar het verlaten ruimteschip Talos I. Het ruimteschip fungeerde als basis voor de mensheid en kwam er na de ruimtewedloop tijdens de Koude Oorlog – in een andere realiteit welteverstaan. Het hoeft niet gezegd te worden dat er al snel veel misliep, en het meest aardige story-telling-element van Prey komt hier het best naar boven. Wie de basis verkent komt al snel emails, audio logs en allerhande andere collectibles tegen die Talos I een eigen identiteit geven en waar je merkt dat er hier effectief geleefd heeft. De eerste paar uren in de game kom je geen andere persoon tegen, maar toch is hun aanwezigheid overal duidelijk. Wie genoeg verkent zal ook al snel merken dat zoiets je geen windeieren legt. Vrijwel ieder stukje rommel of gear kan je investeren in bruikbare materialen om je wapens of abilities mee te upgraden. Al zal je al snel merken dat al dat hoarden met een prijskaartje komt. De aliens die de basis hebben overmeesterd zijn meesters in het vermommen en doen zich vaak voor als die sappige stukjes afval die je nodig lijkt te hebben. En ja, zelfs de health packs die je broodnodig hebt durven al eens een alien te zijn. Dat zorgt voor een constant argwanend gevoel, zonder dat het ooit echt storend overkomt. Toegegeven, na de eerste tien keren is het verrassende element weer weg, maar als je even niet goed zit na te denken en je zo’n alien tevoorschijn ziet springen ben je weer snel bij de les.

Wie genoeg materialen verzamelt kan z’n personage aanpassen op het vlak van wapens en abilities. Je hebt de keuze uit 6 skill trees, maar je beschikt over de hele game over te weinig punten om die allemaal uit te bouwen. Op die manier kan je je dr. Yu aanpassen naar de manier waarmee je het liefste speelt, wat het verdere spelverloop bepaalt. Het leuke aan de gameplay in Prey is namelijk dat je een objective op tal van manieren kunt bereiken. Beuk je de deur in met brute kracht? Of hack je een terminal op ‘m te openen? Of zoek je rond voor het wachtwoord om de deur binnen te komen? Voor iedere gamer dus wat wils, al vonden we wel dat je soms te lang moest wachten om een ability vrij te spelen. Gelukkig is er genoeg content in Prey om even zoet mee te zijn. De eigenlijke plot neemt zo’n 20 uur in beslag, maar wie de zijqueestes wilt voltooien (en die zijn eigenlijk het leukste aan de titel) zal snel aan het dubbele zitten. Je zal vaak locaties opnieuw moeten bezoeken om informatie of objectives te vinden, maar vaak beschik je dan over nieuwe abilities die verborgen geheimen tevoorschijn toveren.

Zijqueestes zijn veruit het leukste, gezien die een menselijk aspect aan de titel toevoegen. Morele keuzes zijn hier ook schering en inslag, want je zal vaak moeten kiezen tussen mensenlevels en delicate dialoogopties. Een groot contrast met de plot, gezien die op het einde ietwat teleurstelt. Hetzelfde kan gezegd worden over de technische kant van Prey, want zowel de visuals als de eigenlijke rekenkracht laten het net iets te vaak afweten. De graphics in Prey zijn niet van het hoogste niveau en de vijanden lijken onderling inwisselbaar. De AI is ook te slecht onderbouwt om echt te verrassen, wat een stealth-playthrough ietwat overbodig maakt. Diverse bugs haalden het tempo van de game ook onderuit, maar die worden ongetwijfeld aangepakt in de komende weken.

Conclusie
Prey heeft enkele innovatieve ideeën geopperd en voor het grootste deel erg leuk afgeleverd. Niet alles is even goed uitgewerkt of interessant, en ook de technische kant van de titel laat het af en toe afweten, maar toch hebben we ons kostelijk geamuseerd met de morele keuzes die je in de sidequests moest maken of het ontdekken van alle manieren waarop je een objective kunt voltooien. De horrorgame van het jaar wordt het niet, maar fans van het genre doen hier zeker geen slechte koop mee.

7.5