Whiplash review

Written by Gamercc on . Posted in Hardware

Redactieheld Dave Grohl zei het ooit eens in een interview: de drummer is de ruggengraat van een groep. Dat het gemeend was bleek uit het feit dat de langharige rocker al ettelijke jaren als frontman van de Foo Fighters door het leven ging en het zich niet liet ontvallen toen hij het hele lichaam dat Nirvana was rechthield. Geen bandleden waar zoveel mopjes over worden gemaakt als drummers, menige mop schildert hen dan ook af als idiote neanderthalers. Dat ze onmisbaar blijken in tal van genres bewijst deze Whiplash.

In de film (geregisseerd door Damien Chazelle) krijgen we een aspirant-drummer (Andrew, Milles Teller) te zien die het probeert te schoppen tot jazzlegende en dus voor z’n plaatsje blijft knokken, roffelen en rammen in een bikkelharde muziekschool. Dat het er serieus aan toegaat bewijzen de scenes waar de moegetergde jongeman z’n bebloede handen in emmers ijskoud water probeert te verzorgen, terwijl z’n even bikkelharde mentor Fletcher (JK Simmons) niet alleen verwijten naar diens hoofd slingert. Bij het lezen van de synopsis stijgen analogieën naar Fame misschien naar boven, maar uiteindelijk blijkt deze prent meer iets weg te hebben van een Rocky of Full Metal Jacket.

Doorheen de film zien we hoe mentor Fletcher z’n pupil steeds naar nieuwe grenzen laat aftasten, wetende dat hij zal buigen en misschien zelfs zal kraken. Een briljante wisselwerking tussen de twee - JK Simmons heeft voor z’n rol een oscar gewonnen - die louter gebaseerd is op het adagium dat enkel uit wreed afzien fantastische kunst kan worden voortgebracht. Gebaseerd op de lotgevallen van Charlie Parker is de plot al grotendeels ingevuld, maar Chazelle koos er toch voor om dat aloude Hollywood-laagje dik over deze prent uit te strijken. Bijwijlen erg voorspelbaar dus, maar vaak erg verrassend genoeg om je aan het scherm gekluisterd te houden. Qua acteerprestaties kunnen we erg kort zijn: deze zijn top, getuige ook de Oscarwinst van Simmons.

Conclusie
Whiplash blijkt een uitstekende prent die het niet alleen moet hebben van ijzersterke acteerprestaties, maar eveneens met een geweldig verhaal weet uit te pakken. Als zelfverklaard drummer zijn de partijen om van te likkebaarden, al zijn we er zeker van dat zowat iedereen doorheen de rit wat meer respect krijgt voor deze muzikanten. Want dat verdienen ze zeker.

9.5