One Piece: Burning Blood review

Written by Gamercc on . Posted in Handheld

One Piece is samen met Naruto een van de meest populaire anime-franchises ter wereld, en ook een van de meest langlopende. Het verbaast dan ook niet dat One Piece een enorme schare fans heeft en dat die de reeks op zoveel mogelijk mediadragers willen bekijken. Zo ook de gameconsoles en pc’s, gezien One Piece de afgelopen jaren tal van verschillende games - de ene al wat beter dan de andere - uit z’n creatieve brein heeft gepompt. De laatste in die reeks is One Piece: Burning Blood, een game die uitsluitend handelt over een welbepaald aspect van de One Piece-mythologie en zich daarmee ook meteen door de voet schiet.

Centraal in het verhaal staan Luffy en co. in de epische Paramount War. Hierin moet de protagonist z’n broer Ace zien te redden temidden van een oorlog die tussen piraten en andere marines broedt. Een heerlijk epos dat de game quasi perfect depikeert en dat aan elkaar wordt gepraat door middel van erg fraai vormgegeven cutscenes. Geen afbreuk aan het bronmateriaal dus, al mocht het gerust wat meer zijn. De campaign neemt slechts zo’n vier uur in beslag, maar in dat tijdsbestek krijg je heel wat mooie momenten mee die fans van de serie zeker zal bekoren. Daarmee is ook het grote minpunt gezegd van de titel: de game is gemaakt met One Piece-aficionados in het achterhoofd waardoor absolute leken er geen snars van zullen snappen. Leuk dus voor de fans zou je denken, maar met die vier uur blijven ook die op hun honger zitten. De plot is namelijk niet uitgebreid genoeg en daar kunnen de epische gevechten weinig aan veranderen. Of hoe focussen op een niche deze keer niet de beste zet bleek.

De diehard-fans verlangen dus zeer waarschijnlijk naar meer nadat ze de single player achter de kiezen hebben, en de verschillende modi bieden daarbij deels soelaas. De combat speelt deze keer speelt zoals die uit J-Stars Victory Vs.+, kleurrijke 3D-gevechten met teams van telkens drie vechters die je kan kiezen uit een roster van zo’n 44 personages. Een erg indrukwekkend aantal, maar niet elk van die verschillende personages beschikt over een eigen vechtstijl waardoor sommigen quasi hetzelfde spelen. Moves uithalen doe je in zo’n negen verschillende arenas die helaas minder fraai zijn uitgewerkt zoals de rest van de visuals. Die arenas zijn bovendien ook te groot waardoor je soms last hebt om een tegenstander in de verte te raken of je soms te lang moet wachten - nefast in een game waarbij het tempo hoog zou moeten liggen. De grote vorm leidt er dan weer toe dat je epische moves kunt uithalen met grote explosies tot gevolg, waardoor het dus een mes is dat aan twee kanten snijdt. Die cocktail van plus- en minpunten zorgt voor een zeer vreemde speelervaring die nogal chaotisch overkomt, al is dat meestal ook de sfeer van een typische One Piece-aflevering natuurlijk.

Conclusie
One Piece: Burning Blood is te verwarrend voor nieuwkomers en niet uitgebreid genoeg voor de diehards. Dat zorgt voor een zeer vreemde game die zichzelf geen vorm kan geven en daardoor zowel goed als slecht weet te scoren op tal van aspecten. De single player is te kort, maar weet met prachtige cutscenes uit te pakken. De arenas zijn te groot om de actie mooi weer te geven, maar zijn dan weer ideaal om de impactvolle moves te tonen. Het roster is erg groot, maar de personages zijn niet gevarieerd genoeg. Elk nadeel heeft zijn voordeel, maar in dit geval heeft ieder voordeel ook een nadeel.

6.0