Unepic review

Written by Gamercc on . Posted in Handheld

Met UnEpic beleefden we zowaar een puur gevoel van nostalgie. Gewapend met een notablokje om een hele plattegrond in beeld te brengen en belangrijke informatie neer te pennen kropen we in de huid van Daniel. De protagonist van dienst dient een kasteel te verkennen en dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Tussen de orcs, trollen en skeletten door krijg je te kampen met een pittige moeilijkheidsgraad, een absoluut minimum aan verlichting, een ongebalanceerd systeem en - gelukkig - de nodige dosis humor. Het resultaat blijkt een aardige cocktail die af en toe wat moeilijk te slikken valt maar uiteindelijk wel erg vlot binnengaat.

Unepic doet z’n uiterste best om je niet aan het handje vast te houden. Het kasteel dat je voorgeschoteld krijgt dien je volledig op eigen beentje te verkennen, en die ‘volledig’ mag je gerust serieus nemen. Belangrijke ruimtes en queesten worden namelijk niét aangegeven, waardoor je dus makkelijk een plekje kunt missen waar je net moest zijn. Het verslagen van bazen speelt nieuwe ruimtes vrij die niet alleen bevolkt zijn door heel wat vijandige sprites, maar bovendien ook nog eens pikdonker zijn. Tussen het vechten en verkennen door zal je dus geregeld manueel toortsen moeten aansteken om toch een beetje te zien wié er jou nu weer dood ligt te kloppen. De vijanden houden geen rekening met je lijdensweg, waardoor de moeilijkheidsgraad - nog meer in de hand gewerkt door het ongebalanceerde levelsysteem, maar daarover later meer - erg pittig ligt. Frustrerend voor heel wat gamers, nostalgische pracht en praal voor de andere.

Vijanden kan je verslaan onder het mom van verschillende klassen, maar daar komt het levelsysteem de kop opsteken. In principe kan je je eigen Daniel uitdossen als warrior, thief en mage, maar de twee eerste zijn heel wat minder krachtig als de magiër. Wie z’n skill points dus investeert in vooral melee-aanvallen zal merken dat het spel nog wat moeilijker wordt gezien je daar amper schade mee doet. Vooral bij een van de laatste bazen - die in de lucht blijft zweven - is dat een absoluut minpunt, gezien je quasi géén schade kunt doen. Dit terwijl de mage met gemak door de donkere gangen kan navigeren en bazen tegen de grond kan werken. Het is een smet op het blazoen van de game, gezien je de rpg-elementen tot een minimum beperkt als je niet té gefrustreerd wilt rondlopen in het kasteel. Dat laatste doe je eigenlijk amper, gezien de game met heel wat humor op de proppen komt en je vaak goedgeluimd door het kasteel wandelt. Vooral de symbiotische wisselwerking tussen Daniel en Zeral - een geest die ook in het lichaam van Daniel vastzit - blijkt een goudmijn aan leuke dialogen, gezien ze het vaak oneens zijn over bepaalde aspecten van de game. De andere referenties (naar onder meer zaken al X-Men, StarCraft en Metal Gear Solid) zijn ook een leuke extra.

Conclusie
UnEpic is een aardige avontuur-game die erg pittig is, maar waarbij de humor en het verkennende aspect ervoor zorgen dat je blijft verdergaan. Jammer daarbij is dat de verdeling van de skill points voor een oneven strijd zorgen gezien vooral de mages aan het langste eind trekken in ieder gevecht. De fijne referenties en de goede dialogen zijn echter reden genoeg om verder te gaan met deze game.

7.5