Demo Image

 

PlayStation 4

Geen console die zoveel geschiedenis herbergt als de PlayStation. De zwarte doos - oorspronkelijk witte - stond aan de wieg van tal van franchises en was voor menig gamer hun beste vriend. Maar welke games zijn het nu waard om in die zwarte doos te steken? Je leest het hier.

Demo Image

 

Xbox One

De komst van de Xbox kwam als een wervelwind door het videogamelandschap geblazen. Het liebeskind van Microsoft pakte uit met series als Gears of War en Halo en daar kan je enkel maar respect voor hebben. Maar welke games zijn nog de moeite waard? Je leest het hier.

Demo Image

 

Switch

Nintendo's nieuwste moet zijn strepen misschien nog verdienen, maar de nieuwe thuisbasis voor Mario en z'n vrienden is alvast goed op weg. Blijken de games nu ook te werken met die revolutionaire controller of is het een slag in het water? Je leest het hier.

Xenoblade Chronicles X review

on . Posted in Wii U

Met Xenoblade Chronicles X heeft de Wii U een game waar andere consoles jaloers op mogen zijn. Met recht! De game heeft naast een goed uitgekiende plot ook erg fraaie gameplay en een fantastisch landschap om te verkennen. Na meer dan 60 uur spelen waren er nog altijd dingen om te verkennen en quests om te spelen, al bemerkten we in die tijdspanne ook wel wat oneffenheden. Wij geven onze bemerkingen mee in onze review!

In Xenoblade Chronicles X is de mensheid maar met één ding bezig: overleven. We zijn namelijk verwikkeld in een galactische machtsstrijd, maar staan voor een keer aan de verliezende kant. Om spoilers te vermijden gaan we niet dieper in op de plot, maar weet wel dat de game weet uit te pakken met enkele interessante plotwendingen. Grafisch gezien ziet de game er dik in orde uit, al is er niet meteen een rode lijn te trekken doorheen de presentatie. Zo zien sommige cutscenes eruit alsof ze uit een CGI-film met een hoog budget zijn gehaald, het andere moment krijg je een belabberd stukje te zien met quasi gênante animaties tot gevolg. Dat is best wel jammer, gezien sommige scenes nu eerder hilarisch overkomen dan, zoals bedoeld, emotioneel.

Gelukkig is Mira, de eigenlijke wereld, wel consistent in z’n visuele presentatie. Het landschap oogt bij momenten adembenemend en bestaat uit tal van verschillende delen die elk een eigen sfeer uitademen. Zo is Noctilum een bruisende jungle, huisvest Oblivia een heuse bergketen en zijn er groene uitgestrekte vlaktes in Primordia. Het meest mooie om te zien aan deze delen zijn de beesten die er rondwandelen en -fladderen. Na zo’n 30 uur spelen ontdek je nog altijd nieuwe soorten, waardoor het ook echt aanvoelt als een bruisende planeet met een eigen ecosysteem. Jammer is echter wel dat zulke beesten enkel jou aanvallen, in plaats van elkaar. Een gevecht tussen de kip-achtige Fleet Evello en kat-achtige Grex lijkt een voldongen feit, maar in Xenoblade Chronicles X reageren ze vaak niet eens op elkaars aanwezigheid.

De combat stelt gelukkig niet teleur. Je controleert telkens een iemand uit je speelbare kwartet, al snellen die andere drie AI’s je vaak te hulp bij het bekampen van een vijand. Je kan steeds switchen tussen close en ranged combat, al is het het leukste om een mix van beide te gebruiken om een vijand neer te werken. Zulke gevechten leveren vaak heel wat experience points op, alsook het verkennen van Mira. De manier om echt goede loot bij elkaar te sprokkelen is echter wel door quests te voltooien. Deze zijn bij momenten erg cool, gezien je erop uit wordt gestuurd om Tirannen af te maken, een (koud) kunstje dat je met heel wat goede loot zal belonen. Hoe meer loot je hebt, hoe meer je die kunt investeren in betere en snellere wapens en versterking en dus hoe meer grotere vijanden je kunt neermeppen. Op deze manier wordt je personage steeds beter en beter, zonder dat de moeilijkheidsgraad plots al te pittig of al te makkelijk wordt.

Jouw personage kan je trouwens ontwerpen uit drie verschillende klassen en 12 subklassen. Toch moedigt de game ook aan om geregeld eens van klasse te veranderen gezien je de game zo telkens op een andere manier leert spelen. De Duelist is bijvoorbeeld een perfecte klasse om in de game te komen, met een mooie mix tussen aanvallende en verdedigende kwaliteiten. De Full Metal Jaguar is dan weer een pak offensiever, maar kan minder goed tegen aanvallen. Een van de leukste momenten in de game is wanneer je eindelijk een Skell mag besturen. Deze mech-pakken kan je het best omschrijven als groot uitgevallen robotten die je op ieder moment in een voertuig kunt laten veranderen en customizen. Met deze pakken kan je dan weer de moeilijkste vijanden van het spel bekampen die te voet dan weer onmogelijk leken te zijn.

Conclusie
Xenoblade Chronicles X heeft veel in z’n mars en het merendeel daarvan weet de game perfect uit te voeren. Hier en daar zijn er de logische minpunten, zoals het niet perfect presenteren van de cutscenes of het feit dat er weinig animo in de eigenlijke wereld is. Toch is de game visueel erg mooi op Wii U met het bruisende landschap van Mira tot gevolg. De gameplay en combat zitten helemaal snor, en de implementatie van de Skell is een erg mooie kers op de taart. Puik werk!

8.4