Lijstjestijd

2017 nadert z'n einde en daarmee ook een van de meest aangename gamejaren van het afgelopen decennium. Uitstekende nieuwe franchises staken de kop op, heel wat bestaande reeksen persten er een fraaie vervolgen uit.

Maar welke games vonden wij nu eigenlijk de leukste om te spelen? Je leest het allemaal in ons eindejaarsoverzicht, waar we ook een blik werpen op de kleppers die er in 2018 op ons te wachten staan. En wat te denken van onze traditionele prijsvraag? Doe binnenkort mee en maak kans op heel wat lekkers!

Demo Image

 

Top 5:
meest vreemde cameos

Altijd leuk om een bekende kop z'n opwachting te zien maken in een videogame. Maar af en toe werd er in het verleden al eens een bal of twee misgeslagen.

Demo Image

 

Op z'n bakkes:
De nieuwe
God of War

We halen onze glazen bol boven en voorspellen waarom een gehypete game de torenhoge verwachtingen niet zal inlossen. Deze keer: de nieuwe God of War!

Demo Image

 

Releaselijst
December
2017

De jacht is geopend en de buit is deze keer de inhoud van je portefeuille. Welke games liggen er deze maand op jou te wachten bij je lokale gameboer?

Waarom Mirror's Edge: Catalyst op z'n bek gaat gaan

We zetten ons meest pessimistische masker op, ontbinden onze duivels en zetten ons schrap voor de haatmail: elke maand zetten we een langverwachte titel in de spotlight, fileren hem deskundig en concluderen we waarom de hype sterk overdreven is. Met Mirror’s Edge wist EA een paar jaar geleden een onverwachte hit te scoren. Onverwacht, want een game in een futuristische setting rond één enkel gameplay-element - parkour - te laten draaien was een sprong in het duister. Een vervolg kon dan ook niet uitblijven, waardoor Mirror’s Edge: Catalyst binnenkort in de winkelrekken te vinden valt. Maar waarom zou je de game voor een keer daar moeten laten liggen?

5: De plot

De eerste Mirror’s Edge was een allegaartje aan verschillende verhaal-elementen die losjes aan elkaar bleken te hangen op het einde: een voorspelbare plot en personages die weinig body hadden waren genoeg om het verhaal quasi meteen te vergeten. Voor Mirror’s Edge: Catalyst heeft ontwikkelaar DICE echter een beter verhaal in petto, namelijk hetzelfde… maar dan anders. De lotgevallen van Faith worden namelijk op een andere manier verteld, wat dus eerder als een goedkoop excuus overkomt voor het laten mislukken van het verhaal in de eerste titel.

4: Geen gun combat

Je leest het goed, de gun combat is definitief verdwenen uit Mirror’s Edge. We snappen enerzijds wel waarom: hierdoor ligt de nadruk nog wat extra op het wegrennen en ontvluchten van snoodaards, in plaats van de confrontatie op te zoeken. Toch was die gun combat in de eerste het element dat voor verstrooiing kon zorgen. Het heen en weer springen en tussendoor neerschieten was dan ook een verademing die we in Mirror’s Edge: Catalyst niet snel zullen meemaken. Bovendien zijn er geruchten dat Faith quasi kogelwerend is als ze aan het lopen is, wat nog meer nadelig zou zijn voor het realistische gehalte van de titel.

3: Combat lijkt gescript

Toegegeven, die zin klopt niet helemaal, maar toch schuilt er een grote bron van waarheid achter. Wanneer je een robbertje wilt vechten kan je op je knoppen rammen om een paar stevige meppen uit te delen, maar wanneer je op diezelfde knoppen drukt als er geen vijand rondom je staat doet je Faith vrijwel niets. Hierdoor voelt het allemaal heel wat minder vrij aan dan de advertenties je willen laten geloven. Net zoals de eerste titel haalt de combat bovendien het tempo van de game naar beneden, maar dat kunnen we bezwaarlijk een echt minpunt noemen.

2: Parkour is passé

Met Dying Light en de Assassin’s Creed-franchise hebben we de afgelopen jaren genoeg gebouwen en stellingen gehad waar we acrobatisch op konden wezen. Die games boden daarnaast echter nog genoeg ander spelvertier waardoor we ons geen seconde verveelden. Bovendien is de hele parkour-hype al jaren doodgebloed, dus een game die enkel maar rond dat element draait, holt voor ons de trends achterna.

1: De parkour in de game is niet realistisch

Als je dan een game rond één enkel element laat draaien, zorg er dan voor dat het meteen perfect zit. In Mirror’s Edge: Catalyst voelt het namelijk aan alsof de zwaartekracht minder van toepassing is op protagoniste Faith. In de demo’s lijkt het namelijk alsof ze hoger en verder lijkt te vliegen dan in de eerste titel, die nochtans op dat vlak altijd perfect wist te scoren. De eerste was dan ook heel wat realistischer, gezien daar een combinatie van momentum en snelheid over leven en dood besliste. Hier zit je quasi meteen aan topsnelheid waardoor de rest snel een makkie wordt.